Σπανακόπιτα!

Σπανακόπιτα! Του μετανάστη ;)

Γιατί του μετανάστη; Γιατί δεν υπάρχει καμία περίπτωση να βρεις όλα τα χόρτα και αρωματικά που συνηθίζουμε να βάζουμε στην σπανακόπιτα. Αλλά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, μαζί με λίγες παραγγελίες από Ελλάδα, κάπου το κλέβουμε για να μην τη στερηθούμε. Είναι και αυτή μία αγαπημένη!

Το πρώτο πρόβλημα είναι το σπανάκι. Σχέδον 4 χρόνια τώρα, έχω εντοπίσει λίγες φορές φρέσκο σπανάκι, το κλασικό χύμα της “λαϊκής”, και αυτό 30 ευρώ το κιλό. Δεν ξέρω πόσο κάνει στην Ελλάδα, αλλά αυτό έφυγε από το κάδρο σαν εναλλακτική. Οπότε πάμε είτε στα σακουλάκια της σαλάτας, ή αλλιώς στην κατεψυγμένη εκδοχή τους. Τη συγκεκριμένη φορά βάλαμε κατεψυγμένο.

Το φύλλο μπορεί να μην θέλει κόπο αλλά τρόπο, αλλά εμείς δεν τον βρήκαμε ακόμα, και κοπιάζουμε. Το διασκεδάζουμε όμως! Λίγο-πολύ αυτό σημαίνει ότι αφού δε μπορούμε να ανοίξουμε το τόσο λεπτό φύλλο που παραδοσιακά συνηθίζεται, το ονομάζουμε χωριάτικο και το κάνουμε λίγο πιο χοντρό. Άλλο τρικ, το ανοίγουμε σε μικρότερα κομμάτια, ξανά από ανάγκη, λόγω δυσκολίας να ανοίξουμε ένα φύλλο στο μέγεθος του ταψιού.

Και η γέμιση θέλω να είναι μπόλικη! Την κάνω που την κάνω, ας την κάνω όπως μου αρέσει.

Υλικά για τη ζύμη

  • 500g αλεύρι (χρησιμοποιώ για όλες τις χρήσεις)
  • 100ml εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο
  • 200ml νερό (όχι κρύο!)
  • 1 κουταλάκι αλάτι
  • 1 κουταλιά ξίδι
  • Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο για το άλειμμα των φύλλων (περίπου 150ml)

Υλικά για τη γέμιση

  • 1 κιλό σπανάκι (χρησιμοποιήσαμε κατεψυγμένο)
  • 400g τυρί φέτα
  • 150g τυρί κρέμα
  • 1 κρεμμύδι
  • 1 κουταλάκι δυόσμο (ξερό)
  • Μισό κουταλάκι ρίγανη (ξερή)
  • Μισό κουταλάκι ξύσμα λεμονιού
  • 1 κουταλάκι άνιθο (σε λάδι)
  • Αλάτι, πιπέρι
  • Λίγο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο

Για τη γέμιση!

Ελαιόλαδο στην κατσαρόλα και προσθέτουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι. Μόλις μαλακώσει προσθέτουμε το σπανάκι. Στόχος είναι να φύγουν όλα τα ζουμιά του, και επειδή είναι κατεψυγμένο ίσως πάρει λίγο παραπάνω χρόνο από το φρέσκο σπανάκι. Αφαιρούμε από τη φωτιά και προσθέτουμε δυόσμο, ρίγανη, άνιθο, τρίμμα λεμονιού, αλάτι και πιπέρι, τη φέτα (σε κομματάκια) και το τυρί κρέμα. Και ανακατέβουμε!

Για το ζυμάρι!

Μίξερ καλό δεν έχουμε, οπότε εμπρός καλά μου χεράκια! Προσθέτουμε όλα τα υλικά και ανακατέβουμε. Περίπου 5 λεπτά θα τα χρειαστούμε. Απλή και εύκολη ζύμη, την αφήνουμε μισή ώρα, και αμέσως μετά ανοίγουμε τα φύλλα.

Τι κάνουμε εμείς λοιπόν: Χωρίζουμε το ζυμάρι μας σε 4 κομμάτια/φύλλα, 2 φύλλα κάτω – 2 φύλλα πάνω. Το κάθε κομμάτι το χωρίζουμε ξανά στα δύο – μου είναι πιο εύκολο να το ανοίξω με τον πλάστη κομμάτι-κομμάτι. Και απλά τα 2 φύλλα που ανοίξαμε τα ενώνουμε απευθείας στο ταψί, που έχουμε λαδώσει καλά. 1 στρώση φύλλου, λάδωμα, 2η στρώση φύλλου, γέμιση, 3η στρώση φύλλου, λάδωμα, και 4η στρώση φύλλου. Τυλίγουμε τις άκρες προς τα μέσα, χαράζουμε και λαδώνουμε. (Η τιμή του λαδιού, αν δεν έχεις προμήθειες από Ελλάδα, είναι άλλη μία πονεμένη ιστορία – για να στατιστικά σας υπολογίστε 20+ ευρώ το λίτρο.)

Ψήνουμε στους 180oC, περίπου 1 ώρα, και τρώμε!

   

Πολλούς χαιρετισμούς από Τάμπερε – Κώστας (ps. θα τα λέμε συχνά!)

facebook / instagram

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *