Τηγανίτες της Γιαγιάς!

Ιδέα απλούστατη, παρασκευή εύκολη. Οι τηγανίτες της γιαγιάς, οι τόσο κλασικές στα Ελληνικά σπίτια, με ζυμαράκι από αλεύρι και νερό. Οι παραλλαγές πολλές. Κάθε σπίτι, κάθε γιαγιά, και μία συνταγή.

Στην πιο απλή εκδοχή τους, μόνο το αλεύρι και το νερό για να κάνουμε έναν ημίρευστο χυλό αρκεί. Προσπαθώντας να τις κάνουμε πιο αφράτες, συναντάμε άλλες εκδοχές με baking powder, μαγειρική σόδα ή μαγιά, ή ακόμα και με αλεύρι που φουσκώνει μόνο του. (Ειδικός στο αλεύρι δεν είμαι, αλλα ποτέ δεν κατάλαβα τι το χρειαζόμαστε. Σε όποια συνταγή το συναντάω προσθέτω στο απλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις και λίγο baking powder.) Αλλά συχνές είναι και οι παραλλαγές με τσίπουρο ή ρακί, γάλα αντί για νερό, αυγά. Πάντα μαζί με λίγη ζάχαρη και αλάτι.

Μια βασική διαφορά: χυλός vs. ζυμάρι. Και τα δύο πεντανόστιμα, αλλά η δική μου γιαγιά ακολουθούσε το ζυμάρι (όταν έκανε χυλό, τα ονόμαζε λουκουμάδες – στο μυαλό μου η βασική διαφορά, πέρα από το κλασικό στρογγυλό τους σχήμα και αφράτη υφή, είναι ότι το τηγάνισμα στους λουκουμάδες γίνεται σε πληθωρικό λάδι). Η συνταγή πολύ απλή, και εννοείται πως η μέθοδος ήταν η κλασική “με το μάτι”. Μετά από 1-2 πειραματισμούς τα μετρήσαμε :)

Υλικά για 10 τηγανίτες:

  • 250g αλεύρι (χρησιμοποιώ για όλες τις χρήσεις)
  • 150g νερό (όχι κρύο!)
  • Ξηρή μαγιά, λιγότερο από 1 κουταλάκι του γλυκού
  • Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, 1 κουτάλι σούπας
  • Αλάτι, όσο πιάσουν τα 3 σας δάχτυλα
  • Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο για το τηγάνισμα

Βήματα:

  • Προσθέτουμε όλα τα υλικά (αλεύρι, μαγιά, εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, νερό και αλάτι) και ανακατεύουμε με τα χέρια. Θα προκύψει μία μαλακή ζύμη που δεν κολλάει ιδιαίτερα.
  • Σκεπάζουμε με μία πετσέτα και περιμένουμε να φουσκώσει. Ιδανικά θέλουμε να διπλασιαστεί ο όγκος της ζύμης, θα χρειαστούμε λίγο πάνω από 1 ώρα.
  • Κόβουμε τη ζύμη σε 10 κομμάτια / 10 τηγανίτες. Σε αυτή τη φάση κανονικά πρέπει να αφήσουμε 20 ακόμα λεπτά τη ζύμη να “ξεκουραστεί”. Σπάνια το κάνω τελικά, συνηθώς βιάζομαι ή βαριέμαι.
  • Χρησιμοποιούμε πλάστη για να ανοίξουμε τα κομμάτια της ζύμης. Το κλασικό σχήμα είναι το στρογγυλό. Εμείς στο σπίτι μας τα κάναμε κάπως οβάλ, για τους πόντιους, θύμιζαν πιροσκί στο σχήμα.
  • Τηγανίζουμε σε λίγο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, 1 δάχτυλο.

Και ώρα και φαγητό!

Στο σπίτι της γιαγιάς, οι τηγανίτες ήταν πάντα γλυκές. Και σχεδόν αποκλειστικά με μέλι και κανέλα! Χθες που τις δοκιμάσαμε, προσθέσαμε και κάτι παραπάνω. Ταχίνι πεντανόστιμο, μέλι ανθέων, φράουλες και κανέλα. Όσες έμειναν φαγώθηκαν το βράδυ με τυρί! Αλλά πραγματικά οι συνδυασμοί είναι αμέτρητοι.

Πολλούς χαιρετισμούς από Τάμπερε – Κώστας (ps. θα τα λέμε συχνά!)

facebook / instagram

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *